"De mooiste Roos wordt als eerste geplukt"

Roos, een echte levenslustige, vrolijke en zeer sociale meid van 23 jaar die hield van mensen, dieren en de natuur.
Hield… want op 16 september 2000 is onze Roos overleden aan de gevolgen van kanker. Een tumor in haar alvleesklier en uitzaaiingen op haar lever hebben ervoor gezorgd dat ze na een strijd van negen hele zware maanden (waarvan door de artsen gelijk al werd gesteld dat deze niet te winnen zou zijn) is gestorven.

Roos had als grootste wens dicht bij haar geliefde en haar geliefde land te zijn.
Wij weten zeker dat ze daar nu ook is.

Haar grote liefde was Hongarije, haar grote jeugdliefde (al vanaf haar 14e) was een knappe Hongaarse jongen: Gyuri.
Roos en Gyuri waren altijd dikke maatjes geweest en tijdens onze vakanties in Hongarije zochten we hem altijd even op. Roos bleef dan een paar dagen bij hem in Budapest en kwam vervolgens boordevol romantische verhalen en enthousiaste avonturen weer de camping op gelopen. Ondanks dat ze in hun eigen land allebei een relatie kregen verloren ze elkaar niet uit het oog. Ze bleven contact houden wat o.a. leidde tot hoge telefoonrekeningen!

Ware liefde kruipt echter waar het niet gaan kan en toen Gyuri hoorde hoe slecht het met Roos ging stapte hij op de ochtend van 16 september 2000 halsoverkop op het vliegtuig en zorgde met zijn onverwachtse komst voor een laatste grootse grijns op haar gezicht. Een lach die we al heel lang niet meer hadden gezien maar die we o zo goed kennen van haar en die voor altijd in onze geheugens gegrift staat… Gyuri neemt nog steeds een waardevolle plaats in ons leven in.

Onze dochter Barbara stelde voor om ter nagedachtenis aan Roos een huis in Hongarije te kopen. Juli 2002 viel ons oog op dit huis en hebben we dat idee ten uitvoer gebracht. Ondanks dat ons verdriet nog steeds heel erg groot is zijn we heel erg blij met deze woning want het straalt zowel van binnen als van buiten de aanwezigheid van Roos uit!

Als we hier verblijven hebben wij een beetje het gevoel dicht, heel dicht "bij Roosje" te zijn. We beleven dan ook heel veel mooie momentjes waarop we terug denken aan Roos. Roos hield van de mensen die hier wonen, de prachtige natuur, het klimaat, het heerlijke eten, en alles wat dit land zo fantastisch maakt. We voelen haar nabijheid heel intens als we hier zijn!

En Roos zou Roos niet zijn als ze niet had gezegd: "Hier moeten veel meer mensen van genieten!"
Proef de sfeer en sluit Hongarije ook in uw hart. Hou ervan zoals onze Roos deed!!!

Onze lieve Roos…
Nooit uit onze gedachten en voor altijd in ons hart!